Geanodiseerde AL6082-sensorbehuizingen: boring-, vak- en schroefdraadcontrole
Nathan Cole ontwerpt optische inspectie-eenheden in Canada. Zijn behuizing — 95 × 52 × 40 mm in AL6082 — heeft een trapvormige zak met een diameter van 40 mm en een D-vormige sleutelgroef die in de bodem is gefreesd, twee schroefgaten in de rand van de zak, vier schroefgaten voor bevestiging op de zijvlakken en een eindboor met een diameter van 20 mm die onder een hoek van 90 graden op de holte aansluit. Mat geanodiseerd, geborsteld met kogels. Vijfhonderd stuks. Twee kenmerken op die tekening stonden tegenover elkaar, en de oplossing voor elk ervan is de moeite waard om te kennen voordat je een offerte opstelt voor een dergelijke opdracht.
Tegenspraak één: een anodisatielaag op een referentiebodem
De bodem van de zak positioneert een lenscomponent, dus de diepte ligt binnen ±0,05 mm. Een mat anodisatie laag verhoogt het oppervlak met 10–12 µm per zijde, wat al een vijfde van die tolerantie opslorpt voordat het onderdeel ooit wordt verzonden — en op een geborsteld oppervlak groeit die laag ongelijkmatig.
·We frezen de bodem van de zak 0,012 mm te ondiep zodat de coating het oppervlak precies op de nominale waarde brengt.
· Stralen met glaspareltjes van 150 mesh werd gespecificeerd, alleen toegepast vóór anodiseren om de oxidelaaggroei voorspelbaar te houden.
· Draadgaten werden afgedekt met siliconenstoppers; een geanodiseerde draad verstoort een 6H-pasvorm.
Tweede tegenstrijdigheid: bereiken van de gevoerde bodem
De D-vlak ligt 25 mm diep in een Ø40 mm zak. Een frees lang genoeg om erbij te komen, buigt door; een frees stijf genoeg om niet te buigen, kan de wand niet vrijmaken.
· Voorbewerking gebeurde met een Ø12 mm frees met drie snijvlakken om het grootste volume te verwijderen, met een restlaag van 0,3 mm.
· Afwerking geschiedde met een Ø8 mm korte frees bij een radiale ingreep van 0,08 mm, in één continue helicale bewerking, zodat wand en bodem in dezelfde rotatie werden gefreesd zonder gereedschapswissel ertussen.
· De D-vlak werd vervolgens in dezelfde opspanning gefreesd, uitgelijnd op de boring van de zak zelf in plaats van op een buitenrand.
Wat wij verzonden
| Controleren | SPEC | Gemeten (500 stuks) |
| Zakboring Ø40 | H8 | binnen H8, Cpk 1,5 |
| Zakdiepte | 25 ±0,05 mm | 24,99–25,03 mm |
| D-vlakpositie | ±0,05mm | binnen ±0,04 mm |
| Zijdraadgangen | M6 × 1, 6H | 100% plugmaat |
| Eindboor Ø20 | H7 | binnen H7 |
| Anodisatiedikte | 10–12 µm | 10,5–11,6 µm |
Resultaat
Alle 500 behuizingen slaagden voor de inkomende inspectie, en de eerste geassembleerde eenheid hield het lenssegment vierkant zonder shimmen. Nathans afsluitingsnotitie: "De bodem van de uitsparing was exact op maat en de schroefdraad accepteerde de schroeven zonder weerstand. Niets hoefde herbewerkt te worden — dat is niet onze ervaring met geanodiseerde behuizingen." Een tweede bestelling van 1.200 behuizingen, met een gespiegelde poortopstelling, volgde in december 2025.

Drie opmerkingen voor iedereen die een geanodiseerde behuizing specificeert
· Als een gecoate vlak als referentievlak (datum) dient, geef uw verspaner dan de dikte van de coating op — de compensatie moet in het metaal worden gefreesd, niet later ter discussie worden gesteld.
· Voer afwerkende freesbewerkingen in diepe uitsparingen uit in één continue draaiing; gereedschapswisselingen halverwege de wand zijn waar scheefstand begint.
· Bescherm de schroefdraad of plan een nafreesbewerking. Anodiseren vergeeft geen 6H-pasvorm.





