Zwarte geanodiseerde 6061-T6 behuizingen: vier dunne wanden, boringpasvormcontrole

Quentin Marchand bouwt draagbare analyse-instrumenten in Lyon. Zijn nieuwe behuizing moest vier cilindrische elementen naast elkaar opnemen binnen één zwart geanodiseerd 6061-T6-blok van 108 × 64 × 45 mm — vier onderling verbonden schelpvormige uitsparingen met sleuven die openen aan de bovenrand, twee diepe zijkanalen voor bedrading, een trapvormige rand met vier M3-gewindeboorgaten voor de dekplaat en uitlijninsnoeiingen op de onderzijde. Zeshonderd stuks, zandgestraald en Type II zwart geanodiseerd. Bij elke van de drie bewerkingen bepaalde één afmeting of de behuizing functioneerde.

Frezen: 1,4 mm is de volledige opdracht

De steunwanden tussen de vier Ø18 mm-uithollingen blijven 1,4 mm dik, en dunne aluminiumsteunwanden zijn precies waar trillingen optreden.

· Bij de ruwfresebewerking bleef op elke uithollingswand 0,4 mm staan, zodat de afwerkfrese de spanning gelijkmatig verwijderde in plaats van één wand per keer af te bladderen.

· Bij de afwerkfresebewerking werd een Ø6 mm-driehoekige frees gebruikt met een radiale ingreep van 0,08 mm, één continue helicale doorloop per uitholling — geen herinvoermarkeringen, geen gereedschapswisseling tijdens het frezen van één wand.

·De 32 mm diepe zijkanalen (5,3 × diameter, dezelfde freeskop) werden in stappen van 4 mm geboord om te voorkomen dat de freeskop aan de bodem ‘zingt’.

·De steunribben hadden een dikte van 1,38–1,44 mm, vergeleken met de specificatie van 1,4 ± 0,05 mm; Cpk = 1,4.

·Stralen met glaskorrels: uniform mat of helemaal geen stralen

·Zwarte anodisatie verbergt niets. Onuniform stralen leidt tot een ongelijkmatige afwerking zodra de kleurstof wordt aangebracht, en zelfs lichte druk kan een steunrib van 1,4 mm verplaatsen.

·Glaskorrels van 150 mesh, 0,35 MPa, spuitafstand van 150 mm, met overlappende passen om bandvorming te voorkomen.

·De boringen in de uitsparingen waren beschermd; het H8-pasoppervlak moest onaangetast blijven.

·Elk vijfde behuizing werd onder identieke belichtingsomstandigheden vergeleken met een referentiestaal voordat de partij naar de anodiseringslijn ging.

·Anodiseren: de coating die een boring kleiner maakt

·Type II zwarte anodisatie groeit 10–12 µm per oppervlak. Bij een Ø18 H8-boring komt dit neer op ongeveer de helft van de beschikbare speelruimte — voldoende om een glijdende pasvorm om te zetten in een perspasvorm.

·Alle vier de uitsparingen werden afgedicht met siliconenmaskering, zodat de buitenzijden volledig werden gecoat en de boringen helemaal niet.

·De draadgangen van de M3-deksel waren eveneens afgedekt en vervolgens gecontroleerd met een 6H-plugmaat.

·De coating bedroeg 10,4–11,7 µm op 20 onderdelen per partij.

Wat wij verzonden

Resultaat

Alle 600 behuizingen slaagden voor de inkomende inspectie, en het montage-team plaatste de vier elementen met de hand, zonder kracht te gebruiken en zonder uitboren. Quentins afsluitnotitie: "De uitsparingen zijn schoon, de afwerking is op elk vlak gelijkmatig, en niets moest vóór montage worden herbewerkt. Dit is de eerste partij waarbij de zwarte afwerking geen handvattensporen vertoonde." In december 2025 volgde een tweede bestelling van 2.000 behuizingen, met een vijfde uitsparing toegevoegd.

Drie notities voor iedereen die een zwart geanodiseerde behuizing specificeert

· Bepaal vroegtijdig welke oppervlakken een coating krijgen en welke niet. Passende boringen en schroefdraad worden vóór het anodiseren afgemaskerd, niet ná het anodiseren gecorrigeerd.

· Vraag schriftelijk om de straalparameters — een uniforme kleurstof begint met uniform stralen.

· Als wanddiktes onder de 2 mm eindigen, verwacht dan dat materiaal tijdens de ruwbewerking wordt bewaard en dat er één continue nabewerkingspas wordt uitgevoerd. Dit is langzamer, maar de enige manier waarop de steunplaten hun vorm behouden.